แด่ .. ความรัก

คุยกับตัวเอง ๑

ท่ามความมืด และ ละอองฝนโปรยปราย
หญิงสาวคนนั้น เหยียดขา ทอดกายกึ่งนอนที่ระเบียงด้านหลัง
ลมหายใจ ถูกร่างกาย ถ่ายถอน ออกเป็นระยะ ระยะ ….

ในเสี้ยววินาทีหนึ่ง
ความสับสนและคำถามกับดูมากมายราวจำนวนเม็ดฝนที่ร่วงหล่นสู่พื้น

ชีวิตช่างสมบูรณ์และเต็มอิ่ม กระนั้นหรือ?

มีหน้าที่การงานเหมาะสม
มีผู้คนอันเป็นที่รักและผู้ที่ถูกรัก รายล้อม
มีความสุขที่ไขว่คว้าและง่ายจะหยิบจับ

หรือชีวิตช่างเปราะบางและเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

ไม่มีหนังสือเล่มโปรด ที่คิดจะร่ายเรียง
ไม่มีเพลงที่อยากจะเปิดฟัง
ไม่มี ภาพยนตร์หรือละคร ที่คิดอยากจะผ่านตา
ไม่มีผู้คนที่อยากจะเอ่ยทัก ไต่ถาม

อารมณ์เต็มเปี่ยมด้วยความมืด หม่นทึม
ความรู้สึกช่างหนักหน่วงและเบาหวิวในห้วงขณะ
น้ำตา น้ำฝน คลุกเคล้า มิอาจคัดแยก

ในเสี้ยววินาที เดิม
ลมหายใจ ยังคงตะกายจากร่าง เป็นระยะ ระยะ

ชีวิตจะเข้มแข็ง แล ทอดยาว ได้แค่ไหนกัน
หากแม้น ไม่ได้ถักทอ ด้วยความไม่เข้าใจ ……..

๕ ก.ย. ๕๑

รอดูไปก่อน ……..

เป็นกันไหมคะที่เวลาเราดีใจ เราก็จะหลงอยู่ในภวังค์ความสุขนั้นอย่างยาวนาน
แต่หลายครั้งที่เสียใจ เราก็เลือกจำแต่ด้านร้าย และติดกับดักทุกข์อยู่ ยาวนานเช่นกัน
ข้าพเจ้าเองก็เป็นเช่นนั้น และ ถึงแม้จะได้ยินนิทานเรื่องหนึ่งมาถึงสองครา
ก็หาได้ หลุดจาก การยึดติดอารมณ์ แบบสุดโต่งทั้งสองด้านไม่….

นิทานของท่านอาจารย์กับลูกศิษย์..

วันเกิดครบ 14 ขวบของเจ้าลูกศิษย์ เจ้าหนูได้ลูกม้าเป็นของขวัญวันเกิด
ใครๆในหมูบ้านต่างกล่าวยินดี โอ้ ช่างโชคดีอะไรเช่นนี้

ท่านอาจารย์กล่าวว่า …. รอดูไปก่อน

2 ปีต่อมา เจ้าหนูนำม้าออกไปขี่เล่น เกิดตกม้าขาหัก
ใครๆในหมู่บ้านต่างบอกว่า โอ้!ช่างโชคร้ายอะไรเช่นนี้

ท่านอาจารย์กล่าวว่า …. รอดูไปก่อน

รักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า ..

เป็นครูมา 2 อาทิตย์

ยอมรับว่า หนักเหลือเกินกับหลายสิ่งที่ประดัง มาพร้อมๆกัน

แต่ไม่รู้ซิ! สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นด้วยตา

หน้ามุ้ยๆของเธอเวลาคิดเลขไม่ออก
เสียงหัวเราะของเธอเวลาที่ฉันปล่อยมุข แล้ว แป๊ก!!
อมยิ้มของเธอเมื่อถึงเวลาหมดชั่วโมงการเรียน และ
เสียงประท้วงของเธอที่ดังพร้อมเพรียงเมื่อฉันจะให้การบ้าน

สิ่งเหล่านี้ ทำให้ฉันพบว่า ..
บางครั้งความสุขก็เข้าใจง่ายกว่าโจทย์คณิตศาสตร์

ลูกศิษย์ของฉัน

ถ้าครูบอกว่า รักพวกเธอตั้งแต่แรกพบหน้า

จะเชื่อคำครู โดยไม่ต้องพิสูจน์ไหมเอ่ย

ครูของเธอ
8-06-51