อีกไหมนะ

- วันหนึ่ง -

ในวัยห้าขวบของเด็กหญิงวาด

คนตัวโตสอนว่าอย่าปีนขึ้นที่สูงนะเด็กน้อย
เมื่อเจ้าร่วงผลอยลงมาจะเจ็บหนักเอาได้

เด็กน้อยไม่เข้าใจหากปีนขึ้นต้นไม้แล้ว
ต้องตกลงมาทุกคนเช่นนั้นหรือ?
เหตุใดคนตัวโตจึงพูดแบบนี้เหมือนกันหมด

มีเสียงร้องจิ๊บๆอยู่ใต้ต้นไม้ เป็นนกตัวน้อยนั่นเอง
เดินเป๋ไปเป๋มา วนอยู่กับที่

เด็กน้อยแหงนหน้าขึ้นไปบนต้นไม้ กิ่งไม้เล็กๆกองก่ายเป็นรูปถ้วย
คนตัวโตเคยบอกว่า สิ่งนั้นคือรังนก เป็นเหมือนบ้านของคนเรา
เด็กน้อยช้อนนกขึ้นมาในฝ่ามือ ค่อยๆประคองวางในผ้าผืนใหญ่
มัดปลายผ้า เข้าท้ายทอย นกน้อยสงบนิ่งในเปลผ้า

เด็กน้อยปีนป่ายไต่ขึ้นต้นไม้
หากบาดเจ็บก็ต้องกลับบ้านนะ…รู้ไหม!

ใกล้ถึงแล้ว!!
อีกนิดเดียวนะ อีกนิดเดียว
บางอย่างใต้ฝ่าเท้า ส่งเสียงลั่น กิ่งไม้ค่อยเลื่อนลง
เด็กน้อยตัวเอียง โอนเอน .. มือที่เกาะกุมกิ่งไม้เลื่อนไหล

คนตัวโตสอนว่า..อย่าปีนขึ้นที่สูงนะเด็กน้อย
เมื่อเจ้าร่วงผลอยลงมาจะเจ็บหนักเอาได้

ตุ๊บ!

เจ็บแปลบที่ข้อเท้า
เด็กน้อยไม่สนใจ รีบควานผืนผ้าใต้ลำคอ มีบางสิ่งหายไป!
กวาดสายตามองหา

พบแล้ว นกน้อยนอนสงบนิ่ง ไม่ไหวติง

.
.

น้ำตาไหลอาบสองแก้มน้อยๆ ยากที่จะเข้าใจความรู้สึก..ที่ผลักดันล้นเอ่อ

วาดอยากช่วยให้นกกลับบ้าน
วาดอยากให้นกน้อยปลอดภัย ในรังนอน
เพราะวาดไม่เชื่อคนตัวโต ใช่ไหม?

.

.

- วันนี้ -

เธอจ๋า .. วาดกลัวเหลือเกิน!
บางความปรารถนาดี จะกลายเป็นทำร้ายผู้อื่นอย่างนี้อีกหรือเปล่า
จะทำให้วาดเจ็บปวดอีกไหมนะ

อีกไหม … อีกไหมนะ ………………………..