สัมพันธ์ในวันวาน

คุณนายตื่นสาย เป็นพืชคลุมดิน ชอบแสงแดด
เลี้ยงง่าย ดอกหลากสีบานตลอดปี

ด้วยความง่ายในการดูแลฉันจึงตัดสินใจซื้อเจ้าดอกไม้นี้มาหนึ่งกระถาง
เจ้าดอกไม้ไม่ทำให้ผิดหวัง รับผิดชอบต่อหน้าที่เป็นอย่างดี
ชูช่อสดใส เบียดรับแสงตะวันในยามสาย
และกว่าที่จะหุบยิ้มก็เพลาที่ต้องร่ำลากับเจ้าตะวันในยามเย็น

หลายวันก่อนที่ฉันเร่งรีบออกจากห้องและกลับมาอีกทีในพลบค่ำ
ฉันเริ่มทักทายเจ้าดอกไม้น้อยลง ทั้งที่อยู่ใกล้กันเพียงเท่านี้
น้ำเล็กน้อยที่รดรินเช้า-เย็น ก็พอแล้วมิใช่หรือสำหรับดอกไม้หนึ่งกระถาง

ยามสายของวันหนึ่ง
คุณนายตื่นสาย ชูช่อเพียงไม่กี่ดอกจากทั้งหมดที่เคยเบียดเสียดละลานตา
ฉันจับดูที่ลำต้นเบาๆ เพื่อสำรวจสิ่งที่ทำให้เธอเปลี่ยนไป

เจ้าดอกไม้หลุดติดมือมาอย่างง่ายดาย รากของคุณนายตื่นสายไร้เรี่ยวแรงเกาะลงดิน
และเปิดเผยความจริงบางอย่างแก่ฉัน ดินที่เจ้าดอกไม้ชอนไช เป็นดินเหนียว!
ทำให้น้ำบางส่วนที่รด กักขังอยู่ภายในส่งผลให้รากเน่าและตายในที่สุด

สายเกินกว่าที่จะกล่าวโทษสิ่งใด
หากเพียงฉันเฉลียวใจสักนิด สังเกตเห็นความผิดปกติก่อนหน้านี้
ความพลัดพรากก็คงไม่ก่อเกิด

เบื้องหน้าของฉันคือก้อนดินเหนียวในกระถางเก่า เกลื่อนไปด้วยซากดอกไม้
เพื่อนแสนดีที่เคยใกล้ชิดทุกเช้าค่ำ จากฉันไป

เหลือไว้เพียง

สัมพันธ์ในวันวาน ..และ..อาทรไร้ค่า เมื่อยามสาย!