Posted on มิถุนายน 8, 2008 by nena
เป็นครูมา 2 อาทิตย์
ยอมรับว่า หนักเหลือเกินกับหลายสิ่งที่ประดัง มาพร้อมๆกัน
แต่ไม่รู้ซิ! สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นด้วยตา
หน้ามุ้ยๆของเธอเวลาคิดเลขไม่ออก
เสียงหัวเราะของเธอเวลาที่ฉันปล่อยมุข แล้ว แป๊ก!!
อมยิ้มของเธอเมื่อถึงเวลาหมดชั่วโมงการเรียน และ
เสียงประท้วงของเธอที่ดังพร้อมเพรียงเมื่อฉันจะให้การบ้าน
สิ่งเหล่านี้ ทำให้ฉันพบว่า ..
บางครั้งความสุขก็เข้าใจง่ายกว่าโจทย์คณิตศาสตร์
ลูกศิษย์ของฉัน
ถ้าครูบอกว่า รักพวกเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
จะเชื่อคำครู โดยไม่ต้องพิสูจน์ไหมเอ่ย
ครูของเธอ
8-06-51
Filed under: ระหว่างทาง | 7 Comments »
Posted on มิถุนายน 7, 2008 by nena
คุณนายตื่นสาย เป็นพืชคลุมดิน ชอบแสงแดด
เลี้ยงง่าย ดอกหลากสีบานตลอดปี
ด้วยความง่ายในการดูแลฉันจึงตัดสินใจซื้อเจ้าดอกไม้นี้มาหนึ่งกระถาง
เจ้าดอกไม้ไม่ทำให้ผิดหวัง รับผิดชอบต่อหน้าที่เป็นอย่างดี
ชูช่อสดใส เบียดรับแสงตะวันในยามสาย
และกว่าที่จะหุบยิ้มก็เพลาที่ต้องร่ำลากับเจ้าตะวันในยามเย็น
หลายวันก่อนที่ฉันเร่งรีบออกจากห้องและกลับมาอีกทีในพลบค่ำ
ฉันเริ่มทักทายเจ้าดอกไม้น้อยลง ทั้งที่อยู่ใกล้กันเพียงเท่านี้
น้ำเล็กน้อยที่รดรินเช้า-เย็น ก็พอแล้วมิใช่หรือสำหรับดอกไม้หนึ่งกระถาง
ยามสายของวันหนึ่ง
คุณนายตื่นสาย ชูช่อเพียงไม่กี่ดอกจากทั้งหมดที่เคยเบียดเสียดละลานตา
ฉันจับดูที่ลำต้นเบาๆ เพื่อสำรวจสิ่งที่ทำให้เธอเปลี่ยนไป
เจ้าดอกไม้หลุดติดมือมาอย่างง่ายดาย รากของคุณนายตื่นสายไร้เรี่ยวแรงเกาะลงดิน
และเปิดเผยความจริงบางอย่างแก่ฉัน ดินที่เจ้าดอกไม้ชอนไช เป็นดินเหนียว!
ทำให้น้ำบางส่วนที่รด กักขังอยู่ภายในส่งผลให้รากเน่าและตายในที่สุด
สายเกินกว่าที่จะกล่าวโทษสิ่งใด
หากเพียงฉันเฉลียวใจสักนิด สังเกตเห็นความผิดปกติก่อนหน้านี้
ความพลัดพรากก็คงไม่ก่อเกิด
เบื้องหน้าของฉันคือก้อนดินเหนียวในกระถางเก่า เกลื่อนไปด้วยซากดอกไม้
เพื่อนแสนดีที่เคยใกล้ชิดทุกเช้าค่ำ จากฉันไป
เหลือไว้เพียง
สัมพันธ์ในวันวาน ..และ..อาทรไร้ค่า เมื่อยามสาย!
Filed under: ระหว่างทาง | 3 Comments »
Posted on เมษายน 4, 2008 by nena
27-29 Mar 2008, Ubonrajathanee, Thailand
Filed under: ระหว่างทาง | 1 ความคิดเห็น »
Posted on ธันวาคม 28, 2007 by nena
